Ik ga het eindelijk doen!

Ik heb het dan toch eindelijk aangedurfd om de eerste stap te zetten en een video op YouTube te plaatsen. Nou ja… ik had vroeger al wel eens een paar video’s online gezet. Gewoon schermrecordings met mijn stem erbij van het gamen met vrienden. Maar nu eindelijk een “echte” video. Het is een hele korte introductie video van ruim anderhalve minuut waarin ik kort vertel wie ik ben, waar ik ben en waarom ik dit ga doen. De video is meer ter herinnering aan mijzelf dat ik nu moet.

Mijn hele leven heb ik al zo ontzettend die drang gehad iets op YouTube te doen. Maar ja… Wat dan? Wat kan ik nou maken dat anderen zouden willen zien? Nu heb ik al een paar video’s gemaakt voor een klant of als geintje voor vrienden en die worden dan precies zo ontvangen als mijn bedoeling was. De sprong in kwaliteit die ik gemaakt heb in een korte tijd is voor mij ook een enorme bevestiging dat ik het in ieder geval een kans moet geven om te zien of dit inderdaad is wat ik had moeten doen. Of dit dan mijn “roeping” is.

Ik ben namelijk wel echt van mening dat foto en video, wanneer goed ingezet, de kracht hebben zelfs oorlogen te beëindigen. Ik zeg niet dat mijn materiaal dat ook kan, was het maar zo’n feest, maar op kleinere schaal kan ik misschien wel voor iemand eens het verschil zijn tussen een rotdag of de hele dag een glimlach.

Daarbij is het voor mij ook de perfecte manier om beter te worden en gewoon om mijn creativiteit erop los te laten. Iets dat ik toch heel erg nodig heb.

Invloeden

Op dit punt ben ik nog echt zoekende naar mijn eigen stijl, al zie ik dat ik wel dat het een beetje samen begint te komen. Als je begrijpt wat ik bedoel. Ik kan het niet omschrijven, maar ik hou van het film gevoel dat je krijgt van het kijken naar een film. Tegenwoordig op social media moet alles maar kraakhelder en mega vloeiend zijn, maar ik hou juist van die sfeervolle 24fps films met een mooie lucht en wat donkerder, maar verzadigd groen en een goed geplaatst onscherp beeld. Het hoeft voor mij niet sneller dan snel, kleuriger dan kleurig en luider dan luid.

Er zijn echt een hoop films en regisseurs die ik fantastisch vind. Zo houd ik van het artsy, symmetrische en de sfeer van Wes Anderson films. Ik hou van de intensiteit die Denis Villeneuve kan neerzetten in omgevingen, spanning en emotie. Maar ook hoe commercial videograaf en YouTuber Jesse Senko zijn vlog scene opbouwt, belicht en inkleurt. Qua humor lig ik in lijn met het flauwe en onverwachtse van Rundfunk. Zo kan ik nog wel door blijven gaan.

De toekomst voor Ras Drone & Fotografie

De bedoeling is om video naast fotografie te houden. Ik wil me verder blijven ontwikkelen op het gebied van fotografie en ook heel graag fotograaf blijven in de basis. Video wil ik onder andere gebruiken als extra uitlaatklep, als extra aan te bieden dienst voor bedrijven en bruiloften, voor commerciële doeleinden voor mijn eigen bedrijf en als nalatenschap voor mijn dochter. Het lijkt mij enorm waardevol voor haar dat zij kan zien wat er in mijn hoofd om ging rond mijn 30e levensjaar wanneer zijzelf die leeftijd heeft bereikt. Hoe keek haar vader naar de wereld, sociale kwesties, wat deed hij om zijn weg te vinden, met wie ging hij om, wat vond hij interessant en belangrijk?

Ik zie dit dus echt als een extra aanvulling voor het bedrijf en voor mijn plek op aarde. Maar misschien komt er nog wel veel meer uit voort. Wie weet welke deuren het opent.

Maar hoe dit ineens?

Het begon door de aanvraag om voor een vriendengroep een humoristische documentaire te maken. Hierdoor leefde mijn interesse en passie helemaal op. Jullie kunnen hierover lezen in mijn vorige blog-post. Daarbij ontstond er ook een hernieuwde vriendschap met een oude vriend. Deze vriend heeft zelf ook een enorme drang naar creativiteit in het leven die hij niet kan delen met zijn andere vrienden. Ook hebben wij allebei altijd interesse gehad in het opzetten van een podcast. Hij vooral in de boodschap en ik vooral in het audio-/ visuele aspect. Dus wie weet bloeit daaruit ook nog iets bijzonders. Jullie lezen het hier het eerst in ieder geval.

Na deze docu viel ik natuurlijk in een gat. Geen opname dagen meer, geen ge-edit meer tot diep in de nacht, geen deadline om de docu af te krijgen. En dan de enorme dopamine boost en het gevoel van dankbaarheid toen ik bij de première mocht zijn en zag hoe het ontvangen werd.

Ik ben meteen begonnen met het opzetten van persoonlijke projecten. Die zijn op dit moment niet af, maar al wel volop in de maak. Ik vloei over van ideeën en moet echt oppassen dat ik straks niet met 10 projecten zit die nooit afgemaakt worden.

Make it. anyway

Dit motto kwam een soort van bij mij toen ik bijna in slaap viel en sprak me zo erg aan dat ik direct niet meer kon slapen. Ik heb namelijk al zo lang de drang video’s te maken, maar mezelf altijd vergeleken met grote YouTubers. Daardoor heb ik niet eens gedurfd te beginnen met filmen. Tot nu.

Ik wil het doen voor redenen groter dan mij met mijn schaamte. Bovendien, zonder falen leer ik niet. Dus als ik een idee heb moet ik het gewoon maken en dan weer verder. Het motto is een speling tussen: “Maak het gewoon” en één van de varianten “Maak het. hoe dan ook/ enfin/ overigens” .

YouTube

Voor de geïntresseerden, ik ben te vinden op YouTube. De link staat onderaan op mijn Home-pagina. Over de naam moet ik nog eens een ei leggen, want ik ga het YouTube kanaal in het engels doen. Er komt wel een aparte playlist voor de Nederlandse video’s die ik daar wil delen die voor Nederlandse klanten zijn gemaakt.

Mochten jullie nog passende ideeën hebben voor een naam van mijn YouTube kanaal, hoor ik het graag!! Ik neig zelf naar een hele simpele RD&F.

Geniet nog even van een screenshot van mij tijdens het opnemen van een grappige boodschap aan een vriend.

Volgende
Volgende

Een documentaire maken…